Uitje van de dag

Het is heerlijk dat het hier al anderhalve dag zo stil is dat ik keihard kan werken – en geloof me, ik heb écht een berg werk verzet. Maar omdat ik toch nog boodschappen moest doen, de regen stopte en er zelfs een zonnetje doorbrak, ging ik vanmiddag op m’n gemakje (want lopend) naar het winkelcentrum. Ik had niet veel nodig, dus zwaaiend met mijn Blond-boodschappentas liep ik vrolijk die kant op. Toen ik het winkelcentrum betrad, wist ik ineens weer: oh ja, de C1000 ís helemaal niet leuk. Al die mensen die staan af te rekenen vind ik een deprimerende aanblik, en het is ook te donker in de entree. Ofzo. Maar ik mocht eerst naar de Bruna om een brief te posten. Even het nieuwe PsychologieMagazine inkijken: ‘Waarom juist slimme mensen blokkeren onder stress’ – ‘Altijd die piep in mijn oor (over tinitis)’ – ‘Gewoon goede vrienden, kan dat wel? Uitkomsten van het m/v-vriendschapsonderzoek’. Enige tijd later keek ik op: o ja, op weg naar de C1000. Ik stortte me de naastgelegen supermarkt in, maakte gebruik van de SIZ-aanbieding (Soep In Zak, 1€) en sloeg direct flink in, lekkere broodjes voor bij de soep vanavond, een makkelijk dagje op aanraden van een vriendin.

Bij de kassa even over de zon en de regen gepraat, en back home, to the office. Op de terugweg wist ik weer wat het nadeel is van lopend boodschappen doen, zeker met 5 SIZ-aanbiedingen aan je arm… (au! arme rug!).

Tot mijn schrik zag ik bij het nakijken van de bon dat er geen korting van de SIZ was afgegaan, waardoor ik per SIZ 2,39 teveel had betaald. Dat samen vormde een bedrag waarvoor ik terug fietste (ja, niet meer lopend, niet meer op m’n gemakje). Zucht,zucht,zucht… ‘het staat echt zo in de folder, mevrouw, kijkt u maar’, ‘ja maar op het schap staat ‘alle varianten’ en de kaartjes hangen ook bij ‘alle varianten”. Maar helaas helaas, toen we het samen gingen bekijken, bleek er met HEEL kleine lettertjes bij te staan: ‘m.u.v. wereldsoepen.. ‘. En om nu weer terug te fietsen, de SIZ’s op te halen en ze om te ruilen, daar had ik even geen zin meer in.

En voor de vervelenaars onder ons: die letters kon ik nog prima lezen, ik heb geen leesbril nodig bij de boodschappen, maar ik had háást en graaide ‘snel even’ wat aanbiedingen bij elkaar.

Ach, dat was het uitje van de dag. Gelukkig is er alweer gezellig een kind thuis. En ik ga nog even lekker een uurtje werken voor het eten! We eten toch soep, lekker makkelijk…

---