Vijf dagen nadat ik het vorige verhaal postte in deze inmiddels serie, zat ik onder het gehoor van Orlando Bottenbley, die als gastspreker in onze gemeente was. Alsof hij m’n gedachten gelezen had! Drie focussen in één preek (maar goed, dat mag dan ook wel in een preek van bijna een uur):
1) we zijn allemaal bouwvakkers voor Jezus, het gaat niet om de apostelen en de lerareren en herders, want die rusten toe, maar om alle heiligen. Dit betekent dat iedereen zijn/haar verantwoordelijkheid heeft om de gemeente te bouwen, ook als dit ten koste gaat van ‘nog meer inkomen’.
2) in eigen kracht bouwen aan de gemeente is niet de bedoeling; het is belangrijk om vanuit Gods Geest te handelen. Geestvervulde bouwvakkers dus!
3) heiligen moeten worden opgebouwd en toegerust. De bouwvakkers hebben coaching nodig, onderlinge coaching, waardering, samenhang.
En die punten 2) maar vooral 3) raakten precies mijn punt.
Even koffiedrinken na de dienst leerde me dat ik dus echt niet gek ben met mijn idee hierover; mensen die dit punt er ook uit pakten en zeiden “Dat is nou wat ik mis, nu weet ik het”. Gelukkig…
Gaat er wat bewegen?!!
