De combinatie huishouden-gezin-studeren-schrijven is vaak moeizaam, maar soms ook heel leuk. Kom ik niet uit een onderwerp, heb ik het gevoel dat ik nét de clou mis, dan kan ik gewoon even heen en weer lopen: wasje ophangen, afwasmachine uitruimen, dat soort werk waarbij je lichaam bezig is en je geest niet per se aanwezig hoeft te zijn. Daarna kan ik ineens weer verder met een nieuw idee!
Zoonlief krijgt meer vrije uren (middelbare school), en het conflict studeerkamer/computer komt weer op. Hij wil graag gamen, maar dat is aan mijn bureau, naast mij met mijn laptop. Het simpelste lijkt dat ik naar beneden vertrek, maar dan zit ik in het centrum van het huis: de eettafel… waar iedereen zich gezellig meldt en heen en weer loopt. We bedenken nog wel een oplossing!
De tijd begint te dringen. Over twee weken vindt het laatste studieblok z’n eind met a) een tentamen over de profeten van het Oude Testament b) een semestertoets waarbij we een rouwgesprek gaan voeren, geobserveerd door een medestudent en een docent en in mijn specifieke geval c) -de dag na a+b- m’n eerste preek & viering.
O ja, en voor 2 vakken een portfolio inleveren, en voor Ethiek ook nog een opdracht maken (maar dat mag later). M’n POP-gesprek heb ik al gehad.
Ik lig voor m’n gevoel aardig op schema, maar voel de druk wel toenemen nu. De profeten zijn super om te bestuderen, met 2 per dag gaan ze echter wel een beetje door elkaar heen lopen <zie je het voor je? 
>. Israel lijkt wel een repeterende breuk, met steeds weer van Gods wetten afwijken, gewaarschuwd worden, bekering, herstel, opnieuw afwijken en ontrouw, volgende profeet, uitlopend op de ballingschap. Pfff, what’s new? Het is niet alleen Israel die het zo doet!
Keuzes maken en prioriteiten stellen blijft belangrijk. Ik zou deze week 3 avonden weg zijn van huis, maar dat lukte gewoonweg niet. Nu mag ik vanavond, vrijdagavond, lekker ‘uit’: naar het schrijverscafé. Eens zien of ik nog iets paraat heb om voor te dragen 
.
Zo combineren we er lekker op los. Nu ga ik weer even huisvrouw spelen: bed verschonen, strijken, opruimen-opruimen-opruimen (ook dat is een repeterende breuk!).
Je schiet al aardig op met je studie.
Aan de eettafel studeren is inderdaad niet handig als je de nodige concentratie op wilt brengen.
Succes!
Je gaat als een speer! Of is ‘t: als een trein. En wat Israël betreft… Ben het met je eens: we hebben er niets van geleerd, terwijl wij weet hebben van Jezus.
Ach, de Prediker zei het al: er is niets nieuws onder de zon. Vind ik altijd bemoedigend! Voorkomt dat we er door in de stress schieten.
Studeren aan de eettafel lijkt mij ook geen succes. Maar je weet het: er staat hier een caravan, waar je je zo in terug kunt trekken.
Ettje, lijkt me nog steeds geweldig, die caravan. Maar net te ver weg voor een dagje, en: ik laat m’n bloedjes van kinderen nog niet zomaar een paar dagen alleen thuis.. Door jou bedenk ik wel dat ik elders nog een bureautje in een kamertje weet te staan, waar ik een halve dag o.i.d. kan gaan zitten. Wellicht doe ik dat als zoon al vakantie heeft en ik nog niet!