Groen monster (revisited)

Het groene monster bestaat nog steeds. Ik schreef die blog meer dan anderhalf jaar geleden, niet eens vlak voor de zomervakantie maar in oktober notabene. En ik word nog steeds geconfronteerd met mensen die geen zin meer hebben. Met mensen die nooit een dankjewel hebben gehoord, die het opgeven om zich nog in te zetten. Altijd zijn er wel nieuwe mensen, die enthousiast beginnen. Ik houd m’n hart vast, voor hen en stiekem soms voor mezelf: hoelang houden zij het vol?

Ik wil niet dat een organisatie een groot monster is dat vrijwilligers leegzuigt. Ik wil zo geen gemeente-zijn. Ik wil het ANDERS. Ik wil kleinere verantwoordelijkheden, verspreid over meer mensen. Ik wil dat iedereen voor maximaal 10 mensen verantwoordelijk is. Dus een teamleider voor maximaal 10 vrijwilligers, een oudste voor maximaal 10 teamleiders. Die 10 mensen kun je dan nog volgen, coachen, ondersteunen, begeleiden (helen, bijstaan, om maar eens met pastorale functies verder te gaan). Want iedereen heeft elkaar nodig. Op welke plek je ook zit, al zit je in de top van de organisatie, dan nog heb je coaches nodig, functioneringsgesprekken desnoods. Hoe gaat het met je? Hoe voel je je in de taak die je doet? Wat is je visie op je werk? Zou je dingen anders willen, en hoe ontwikkel je je? Zou je dit of dat eens anders kunnen doen, dat is wellicht beter?

Nee, we hoeven geen commerciele organisatie te worden. Maar waarom zouden we slechter met mensen omgaan dan een bedrijf?  ’Gij geheel anders’ slaat toch juist op MEER liefde onderling?! En dan niet het pappen-en-nathouden of de drie-kusjes-in-de-lucht-want-ik-ben-zo-blij-je-te-zien, maar de eerlijke liefde onderling. Die blijft als je je een keer niet zo sterk voelt, als je even niet meer weet hoe het verder moet, als je gewoon even advies of een luisterend oor nodig heb. Of als je gewoon wilt praten over hoe je je verder kunt ontwikkelen, wat je leerpunten zijn en waar je sterke en zwakke kanten liggen. Want dat doen we niet, dat durven we niet. En volgens mij is dat een van de redenen dat mensen zich opgebruikt voelen.

Het is nu wel juni, bijna zomervakantie. De moeheid van het schooljaar en het kerkelijk jaar slaat weer toe, ik zie het gebeuren. Ik zou de zomervakantie willen gebruiken om .. uit te rusten uiteraard. En tegelijkertijd roep ik op die tijd te gebruiken voor bezinning over wie we zijn.  

Geen groen monster, alsjeblieft!!!