Voor de 8e keer vierde schoonma haar verjaardag voor kleinkinderen niet gewoon thuis, maar in het vogelpark Avifauna. De ouders mogen gelukkig mee, waardoor het hele nageslacht aanwezig kan zijn. Dit jaar alle 33 personen aanwezig bij het 77ste geboortefeest van oma.
Het is een traditie, waar 3 generaties veel plezier aan beleven. Oma, omdat ze iedereen om zich heen vergaard ziet; de kinderen en schoonkinderen, omdat we elkaar weer ontmoeten en de kinderen en oma zo’n lol hebben; de kleinkinderen, omdat ze alle nichtjes en neefjes ontmoeten en traditioneel veel ijs, poffertjes en frikadellen eten (lopend buffet met life cooking, eten wat je wilt en zoveel je wilt…). Met alle nichtjes en neefjes in de botsauto’s is dikke pret. Inmiddels zien we oudste neefjes en nichtjes wat afhaken: het springkussen houden ze minder lang vol, want ja: roken en de 20 gepasseerd 
. Vandaag gingen ze vanaf een uur of 3 als één grote familieclan over het park. Waar de family verscheen, verdwenen ineens andere kinderen… Of was dat slechts inbeelding? One happy family…
En de 4e generatie is op komst: nichtje liep trots met belletje op haar groeiende buik met de tekst “Proud Mama”. Ik word oudtante!
Van geslacht tot geslacht.
Met plezier dit stukje van de Oudtante gelezen.
Wij hopen onze overgrootmoeder nog lang in ons midden te hebben.
De trotse opa
Heerlijk, zo’n dag. Lees het met een beetje jaloezie, omdat het me heerlijk lijkt om zó als gezinnen met elkaar op te trekken. Heeft natuurlijk alles te maken met een goede basis. En kan alleen maar, met verdriet, constateren dat het mij/ons niet gelukt is om zo’n basis te leggen, hoe graag ik het ook wilde.
Realiseer me dat ikzelf ook oudtante ben. Zelfs al zeven keer!
Ettje, troost je een beetje met de gedachte dat bovenstaand stukje wel wat eenzijdig gekleurd is. Er zijn ook andere verhalen te vertellen.
Maar inderdaad was dit wel een mooie dag.
Je bedoelt wsch. met je gezin van herkomst? Want als ik zo meelees/leef, is het met je eigen nageslacht wél heel goed gekomen..!