“Jij bent zo gestructureerd”, hoor ik mensen zeggen. Ja hoor… Laat ik het nu dan maar eens op het web publiceren: dat ben ik niet. Ik ben behoorlijk chaotisch. Doordat ik me ergens toch nog kan vastklemmen aan structuren, lijkt het wel heel wat, maar stiekem weet ik zelf dat ik soms ineens dreig te verdrinken. Een testje in een tijdschrift leverde me 51 punten op, en boven de 60 werd ‘ het is crisis’ als uitslag gegeven. Ik zat nog in de 30-60 punten-zone: ‘ Je levert veel strijd met chaos, zowel thuis als op het werk. … Het enige dat je nu nog hoeft te doen, is een goede coach vinden.’ Duuh, ik coach mezelf wel zeg.
Ik spreek het kind in mezelf geruststellend toe dat het op dit moment normaal is dat ik me wat druk en moe voel: manlief is ineens overdag thuis en neemt ruimte in in m’n werkkamer, in m’n agenda, in m’n hoofd en in m’n hart – meer dan anders. Dat is op sommige punten wel eens goed natuurlijk 
, maar m’n urenbesteding is wat minder efficient dan anders.
We beginnen net aan een nieuw blok in de studie, dat levert altijd wat stress op omdat we alles over ons heen krijgen – en de docenten soms zelfs ook nog niet helder hebben hoe het nu in de deeltijdopleiding zit, en hoe het met ‘het reperatieprogramma voor het nieuwe curriculum’ precies werkt. Het betekent onduidelijkheid over afspraken die ik moet maken, praktijkplaatsen die ik moet zoeken etc.
Zoonlief is erg actief in de musical van de middelbare school die volgende week 4x wordt uitgevoerd en dochter heeft ook wat tijd en aandacht nodig. Tussendoor draag ik een gedicht voor in het cultureel café en vraag me vooraf af hoe ik hier nu weer in terecht gekomen ben, en zie ik ineens dat ik morgen (morgen?!) een heel aantal gedichten moet voordragen. Aj… snel voorbereiden dan maar! Volgende week ben ik twee dagen naar een conferentie, dus die tijd ‘verlies’ ik ook…
Ho, stop.
Ik verlies geen enkele tijd: ik bestééd mijn tijd.
Alles is altijd nog goedgekomen.
Het zoeken naar een praktijkplaats is eigenlijk al opgelost, ik moet alleen nog concrete afspraken maken. Ik heb net een overzicht gemaakt met studietaken, dus ik ga maandag gewoon die lijst afwerken.
Dat ik slecht slaap, werkt niet mee, dus ik heb gewoon nachtrust nodig.
Zie je? Zo is alles weer opgelost.
En kan ik lekker in de tuin gaan zitten vanmiddag. 
Heel herkenbaar, die ogenschijnlijke planning en beheersing terwijl je intern het gevoel hebt ten onder te gaan in de chaos in je koppie.
Maarre, ga je toevallig ook naar de TPZ-conferentie in Utrecht volgende week? Daar gaan wij ook naar toe.
Klopt! Wat leuk. Zou het daar niet helemaal goedkomen denk je?