Hoewel ik niet om auto’s geef, ga ik me er toch altijd op de een of andere manier aan hechten. Waarschijnlijk omdat we altijd oudere auto’s rijden, en dan extra dankbaar worden als de auto besluit ons goed te dienen. We rijden er ook altijd zo lang mogelijk in, wat ook al niet bevorderlijk is voor het niet-kweken-van-een-band. Ach, zeg het maar: ik ben vast een emotioneel mens. Nou en!? ‘k Moet eerlijk zeggen dat op het moment dat onze auto kuren kreeg en op de meest vreemde plekken (druk kruispunt bijvoorbeeld) begon af te slaan en niet meer wilde starten, ik een wat lossere band met het ding kreeg.
We zijn nu op het moment gekomen dat degene in ons huis die er verstand van heeft, het verstandig vindt om tot vervanging over te gaan van dit prachtige roomkleurige model uit 1984. Hij heeft gelijk. Ik ken de nadelen én ik ken de voordelen van de volgende auto. Misschien kunnen we dan ook weer eens wat langere ritten gaan maken, lijkt me best leuk: Frankrijk? Tsjechië? En "al" m’n tweedehands meubels kan ik nu zelf met de auto gaan vervoeren vanaf de Recshop naar huis. Tof. En nog wat veel zwaarwegendere, technische argumenten.
Kortom: onze Roomsoes staat te koop. Ik hoop maar dat er iemand komt die goed voor haar wil zorgen!
(P.S.: technische argumenten zijn geen technische mánkementen: er is niks mis mee! duitse degelijkheid zonder poespas!)
