Scharreleieren kopen is al jarenlang voor ons de normaalste zaak van de wereld. Maar scharrelvléés? Wel eens over nagedacht, en vervolgens uit gemakzucht weer vergeten. De scharrelslager zit een heel dorp verderop (waar ik overigens elke zaterdag kom…) en onze buurtsuper heeft dat niet. Maar na het lezen van het artikel over plofkippen smaakt m’n kipfiletje niet meer. Wat waar is, is waar: we willen vlees dat niet op vlees lijkt. Kippenpoten zijn niet zo in trek, omdat het a) veel werk is om ze af te kluiven en b) je ziet dat het een kip is geweest. Dus willen "we" massaal kipfilet. En worden de kuikens opgefokt met grote borsten (tsss…. waar doet me dit aan denken…?) en groeien zichzelf af en toe dood: plofkip. Hoort erbij, risico van het vak, zegt de fokker. Een bepaald percentage groeit zichzelf nou eenmaal dood. De diertjes hebben in hun leven geen daglicht gezien, maar ja, de consument regeert.
Tegenargumenten die ik de afgelopen twee weken van diverse mensen hoorde: "Ja, maar als ik als enige er iets aan probeer te doen, helpt het toch niks." Onzin, je moet keuzes maken voor jezelf en je eigen levensstijl. "We zitten nou eenmaal met teveel mensen op een te klein oppervlakte, dus kunnen we nooit allemaal scharrelvlees eten want zoveel ruimte voor beesten ís er nou eenmaal niet." Zit wel wat in. Dus? We moeten gewoon minder vlees eten, en wat we dan eten is scharrelvlees. "Scharrelvlees is veel duurder en dat past niet binnen m’n budget." Dat laatste argument kwam bij mijzelf vandaan, en was daardoor lastiger te weerlegen. Zeker toen ik ontdekte dat de scharrelkipfilet 7 euro kost bij de AH (toch al geen favoriete winkel) tegenover ongeveer 2 euro bij de C1000 voor de ‘gewone’ kipfilet. En dat in januari, waarbij we weer even de touwtjes strakker aanhalen qua weekbudgetten!
En toch. "Zijn kippen onze naasten?" werd vanmorgen in de preek gezegd. Naasten gaat misschien wat ver. Maar in de scheppingsopdracht stond wél dat we de aarde moesten bewaren en er goed mee omgaan… inclusief de dieren dus.
Goed: ik geef het een kans. Als ik blokjes kipfilet kan marineren en lekker kan bakken, kan ik dat ook met stukjes tofu. Meer vegetarisch dus, en daarnaast scharrelvlees. Of in elk geval scharrelkip, het rundvlees moet ik nog even gaan uitzoeken (hé, ik hoef niet ALLES tegelijk, toch!). Varkensvlees eten we eigenlijk nooit. Alleen die vraag over wat er aan de frikandel voorafgaat…
Ik geloof dat we maar eens klein gaan beginnen. Read my lips, mind my words.
Succes
dank je!