Treinverkeer

Lang leve het Openbaar Vervoer!

Eerst veranderen ze de dienstregeling, waardoor ons hele gezinsleven ontwricht raakt. In plaats van tien vóór zes (nog net de moeite waard om te wachten met de warme hap) is manlief nu kwart óver zes thuis (echt te laat met snel wisselende bloedsuikerspiegels!). Gevolg is dat we 4 tot 5 dagen per week niet meer gezamenlijk als gezin eten (niet, dus geen ontbijt, geen lunch, geen avondeten).

Oké, dat is tot daar aan toe. Het zal z’n reden hebben.

Vanavond echter zouden man & ik samen naar een informatieavond in Utrecht. Onze oppas kon gelukkig, en ze arriveerde om 19.00 uur. We moesten 19.15 uur weg. Krap, maar dat kan. 18.00 uur, telefoon:

- Ik kom wat later. Waarschijnlijk moet ik in Bodegraven uitstappen en rijden we niet verder. Ik leen wel een fiets bij broerlief en fiets naar huis.

- Nee joh, ik haal je wel even met de auto uit Bodegraven.

- Wacht: een mededeling. We rijden toch verder! Laat maar zitten, tot straks.

Tien minuten later.

- We staan hier in het weiland en we mogen er niet uit. Alle lichten gaan nu ook uit.

Poosje later gaan de lichten weer aan. De batterij van de MP3-speler is op. Eten is natuurlijk niet voorhanden, thuis staat een bordje vol koud te worden. Het licht gaat weer uit. De laatste anderhalf uur worden in het donker en zonder ventilatie doorgebracht. In moderne treinen zijn geen raampjes – hoe benauwd wordt het met honderden mensen?! (erg benauwd, gelukkig was het avond én januari, geen augustus). Af en toe is er een vage mededeling.

Half tien ’s avonds. Stapvoets rijdt de trein verder en brengt uiteindelijk verlossing uit de benauwde ruimte. Wat een avond. (Wat een zegen is een mobiele telefoon op momenten als deze.)

Morgen wordt het de auto!

Zie ook:http://www.nu.nl/news/960044/10/Treinreizigers_urenlang_vast_bij_Woerden.html

Tags: trein, vertraging